Cūḷavagga
Maṅgalasutta
300 [168] [167] Evaṁ me sutaṁ— ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Atha kho aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitā kho sā devatā bhagavantaṁ gāthāya ajjhabhāsi—
261. 301 “Bahū devā manussā ca,
maṅgalāni acintayuṁ;
Ākaṅkhamānā sotthānaṁ,
brūhi maṅgalamuttamaṁ”. (1)
262. 302 “Asevanā ca bālānaṁ,
paṇḍitānañca sevanā;
Pūjā ca pūjaneyyānaṁ[169],
etaṁ maṅgalamuttamaṁ. (2)
263. 303 Patirūpadesavāso ca,
pubbe ca katapuññatā;
Attasammāpaṇidhi ca,
etaṁ maṅgalamuttamaṁ. (3) [170]
264. 304 Bāhusaccañca sippañca,
vinayo ca susikkhito;
Subhāsitā ca yā vācā,
etaṁ maṅgalamuttamaṁ. (4)
265. 305 Mātāpitu upaṭṭhānaṁ,
puttadārassa saṅgaho;
Anākulā ca kammantā,
etaṁ maṅgalamuttamaṁ. (5)
266. 306 Dānañca dhammacariyā ca,
ñātakānañca saṅgaho;
Anavajjāni kammāni,
etaṁ maṅgalamuttamaṁ. (6)
267. 307 Āratī viratī pāpā,
majjapānā ca saṁyamo;
Appamādo ca dhammesu,
etaṁ maṅgalamuttamaṁ. (7)
268. 308 Gāravo ca nivāto ca,
santuṭṭhi ca kataññutā;
Kālena dhammassavanaṁ[171],
etaṁ maṅgalamuttamaṁ. (8)
269. 309 Khantī ca sovacassatā,
samaṇānañca dassanaṁ;
Kālena dhammasākacchā,
etaṁ maṅgalamuttamaṁ. (9)
270. 310 Tapo ca brahmacariyañca,
Ariyasaccāna dassanaṁ;
Nibbānasacchikiriyā ca,
Etaṁ maṅgalamuttamaṁ. (10)
271. 311 Phuṭṭhassa lokadhammehi,
Cittaṁ yassa na kampati;
Asokaṁ virajaṁ khemaṁ,
Etaṁ maṅgalamuttamaṁ. (11)
272. 312 Etādisāni katvāna,
Sabbattha maparājitā;
Sabbattha sotthiṁ gacchanti,
Taṁ tesaṁ maṅgalamuttaman”ti. (12)
313 Maṅgalasuttaṁ catutthaṁ.