2.11 Rāhulasutta

Cūḷavagga

Rāhulasutta

338. 391 “Kacci abhiṇhasaṁvāsā,
nāvajānāsi paṇḍitaṁ;
Ukkādhāro manussānaṁ,
kacci apacito tayā”. (1) ^[199]

339. 392 “Nāhaṁ abhiṇhasaṁvāsā,
avajānāmi paṇḍitaṁ;
Ukkādhāro manussānaṁ,
niccaṁ apacito mayā”. (2)

340. 393 “Pañca kāmaguṇe hitvā,
piyarūpe manorame;
Saddhāya gharā nikkhamma,
dukkhassantakaro bhava. (3)

341. 394 Mitte bhajassu kalyāṇe,
pantañca sayanāsanaṁ;
Vivittaṁ appanigghosaṁ,
mattaññū hohi bhojane. (4)

342. 395 Cīvare piṇḍapāte ca,
paccaye sayanāsane;
Etesu taṇhaṁ mākāsi,
mā lokaṁ punarāgami. (5)

343. 396 Saṁvuto pātimokkhasmiṁ,
indriyesu ca pañcasu;
Sati kāyagatā tyatthu,
nibbidābahulo bhava. (6)

344. 397 Nimittaṁ parivajjehi,
subhaṁ rāgūpasañhitaṁ;
Asubhāya cittaṁ bhāvehi,
ekaggaṁ susamāhitaṁ. (7)

345. 398 Animittañca bhāvehi,
Mānānusayamujjaha;
Tato mānābhisamayā,
Upasanto carissatī”ti. (8)

399 Itthaṁ sudaṁ bhagavā āyasmantaṁ rāhulaṁ imāhi gāthāhi abhiṇhaṁ ovadatīti.

400 Rāhulasuttaṁ ekādasamaṁ.